Wszystko w tym dramacie budzi skojarzenia z dramatem szekspirowskim: zaczarowany las, wróżka zakochana w wiejskim głupku, czy żądza władzy nazbyt łatwo sięgająca po zbrodnię, niepomna władzy sumienia, która dosięga nawet zwycięzców. Można z tego czynić zarzut, ale można też widzieć w tym twórcze wykorzystanie i przetworzenie najlepszych europejskich wzorców dramatycznych. Tak widziana "Balladyna" staje się ważnym ogniwem polskiego romantyzmu, z jego oryginalną wizją natury, człowieka i słowiańskiej mitologii.