Poemat pisany prozą stylizowany na biblijną przypowieść, dziejący się na Sybirze, wśród zesłańców politycznych kilku generacji. Jako utwór paraboliczny zawiera wielorakie i polityczne sensy przewodnie. Jest bowiem opowieścią o losie polskim od czasu utraty niezależności, o polskiej drodze do wolności.Jest też przypowieścią o niszczącej sile cierpienia. Społeczność sybirskich "posieleńców" rozpada się moralnie, ginie we wzjaemnej nienawiści, spustoszona rozpaczą i brakiem wiary w sens poniesionych ofiar.